Muziek op het plein
In de beginperiode van Delta Generation wordt er vrijwel altijd geoefend op de vrijdagavond.
En na afloop van de repetitie wordt steevast een bezoek gebracht aan cafetaria de IJsbeer,om een biertje te drinken en wat na te praten .
De uitbater van de IJsbeer, Chris Flipse, wordt nogal eens in het gesprek betrokken en na enige tijd, blijkt hij zelfs bereid om een bedrag voor te schieten aan de band, (de meeste bandleden zitten nog gewoon op school) waarmee o.a. het eerste echte drumstel kan worden gekocht.
De lening bestaat uit een aantal losse guldens, verpakt in frietzakjes en moet wekelijks met een bedrag van 5 gulden worden afgelost.
Vele weken later, op een mooie zomerse vrijdagavond krijgt Flipse een briljant idee.
'Het wordt prachtig weer, tijd voor de band om iets terug te doen door morgenavond muziek te maken op het plein.'
Geen probleem voor de muzikanten, iedereen is beschikbaar, echter andere stamgasten weten te melden dat daar toch echt een vergunning van de gemeente voor nodig is.
Dus reppen Anton en Paul zich de volgende zaterdagmorgen naar het politiebureau, destijds gevestigd aan de westweg in Krabbendijke, het gemeentehuis is immers gesloten.
Ze treffen daar Piet Goudswaard, één van de twee plaatselijke veldwachters, die deze ochtend dienst heeft.
Brigadier Goudswaard is een bijzonder aardige man en staat het tweetal vriendelijk te woord.
Echter, aan het verzoek of de band op het plein bij de IJsbeer ’s avonds muziek mag maken kan hij helaas geen medewerking verlenen.
Hoofdschuddend legt hij uit dat, wanneer Concordia, de plaatselijke fanfare, een concert wil geven in de muziektent, dit minimaal 6 weken van tevoren, schriftelijk moet worden aangevraagd en voor een popgroep gelden dezelfde regels.
Een flinke domper dus, maar voorzichtig wordt geïnformeerd, of er misschien toch nog ergens een opening is.
De politieman weet daarop te vertellen dat alleen, wanneer de burgemeester groen licht geeft, er muziek gemaakt mag worden, maar, vertelt hij er meteen bij, ‘die gaat dat echt niet doen!‘
Nu heeft de band op dat moment niet al te goede ervaringen met burgemeester Pijl Hogeweg, die nog niet zo lang daarvoor was geïnstalleerd als eerste burgemeester van Reimerswaal en zijn intrek had genomen in de ambtswoning aan de JW Frisostraat.
Hij was het immers, die al enkele keren, gealarmeerd door omwonenden, druk gebarend, tijdens een optreden van Delta Generation, het Cultureel Centrum was binnengestormd om duidelijk te maken dat de muziek onmiddellijk moest stoppen en dat er alleen verder gespeeld mocht worden wanneer de volumeknoppen enkele tandjes naar beneden werden bijgesteld.
Desondanks laten de twee muzikanten zich niet weerhouden, fietsen naar het eind van de Frisostraat en bellen brutaal aan bij de burgemeester.
De deur wordt opengedaan door mevrouw Pijl Hogeweg en die blijkt duidelijk niet geamuseerd, als Paul in zijn beste Swiebertjestaal informeert of 'meneer de burgemeester' thuis is.
‘Het is zijn vrije zaterdag’, antwoordt de eerste dame van Reimerswaal, ‘maar hij loopt daar ergens in de tuin’.
Ze weet kennelijk nog niet dat een burgemeester ook in het weekend gewoon burgemeester is, maar gelukkig weet de beste man dat zelf wel.
Gescheiden door een buxushaag vindt niet veel later in de tuin van de ambtswoning een interessante conversatie plaats tussen de burgemeester en de muzikanten.
De eerste reactie van meneer Pijl Hogeweg is dezelfde als die van Goudswaard, echter al vrij snel beginnen zijn ogen te glinsteren en lijkt hij het best wel een strak plan te vinden.
Als tenslotte op de vraag ‘Is het Delta Generation?’ uiteraard een bevestigend antwoord wordt gegeven, is zijn reactie: ‘Weet je wat? Start maar! Komen er problemen dan stuur je ze maar naar mij.'
Triomfantelijk fietsen Paul en Anton naar de IJsbeer.
De rest van de band wordt geïnformeerd, de instrumenten worden opgesteld en ‘s avonds wordt een voor alle omstanders onverwacht concert gegeven.
Naar verluid blijkt alleen buurman Looijen niet zo blij, maar de burgemeester hoeft niet in actie te komen.
Grappig is nog dat veldwachter Goudswaard op z’n fiets langs komt en vol ongeloof informeert ‘Zijn jullie nu toch begonnen? ‘ Tevreden met de uiteenzetting fietst hij vervolgens verder.
Hij vindt het prima!